Namaste!

Von Marianne Dürst Benedetti

Und? We gaats nä dän eso? Mir lebed ja nüd gad inere eifache Ziit. Was zerscht nuch ganz luschtig aagfange het, het ds Lebe vu üs allne zimmli dsunderobsi praacht. Wes nuch usechunnt, weiss niemed. Mir werdets dä gsee.

Was echt zerscht nuch luschtig gsii sig, fraged Si sich etz weleweg? Wil mä üs vum Bundesamt as Erschts empfole het, mir söled üs nümme d Hand gii bim Grüezi- und Adiösäge, het mä chänne gsee, we d Lüüt aagfange händ z füessle oder z ellbögele, wänn si sich troffe händ. Luschtig het das uusgsee. Öppis zwüsched Tschüttele und Äntetanz. Ä die, wo eim nümme händ chänne verchüsse, wil mä sich höfli uf ne amtlichi Empfelig berüefe het, sind echlei vertatteret vor eim gstande. Si händ nüd gwüsst, söled si etz fürschi oder hinderschi, bis si dä ds Gliichgwicht im nöötige Abstand wider gfunde händ.

Dernaa isch es dä immer uuschuuntlicher worde. Wenes Lauffüür het sich nüd nu dr Virus über de ganz Welt uuspreitet, ä d Maassnaame vu de Regierige. Für üüs i dr Schwiiz, wo sich mit Kriise gad gaar nümme uuskännt, sind uugwaneti Pschlüss troffe worde: kä Schuel mi. Deheimed schaffe. Kä Beiz mi offe. Kä Läde – usset die, wo daas feil händ, womer tägli würggli bruuched. De eine uuni Arbet, anderi iizoge zum Dienscht. Dinnehogge isch aagseit. Wänns eim deheimed am beschte gfallt, ischs recht. Wänn nüüd, ischs schlecht. Erduure mömmers eineweg.

Miir chunnt das Ganz wene grossi Üebig vor. Gwüsses mömmer siiluu. Anders chunnt nadisnaa i ds Lebe. Sicher au nüüi Begrüezigsforme. As Viire und Baggteerie i erschter Lini über d Händ wiiterggii werded, isch schu lengschtens bekannt.

Ich ha de Tääg vunere japanische Fründin es Mail überchuu mit emene Artiggel, wo beschriibt, we guet Japan d Corona-Kriise im Griff heg. Eine vu de Phünggt sig deer, ases dett zur Begrüezig käs Händschüttle und kä Chüsserii geb. Mä verbüügt sich dett vorenand, d Arme siitli em Körper naa gstreggt und dr Bligg uffe Bode abe grichtet. Daas mit em Verbüüge und em nidsi grichtete Bligg isch für üüs Eidgenosse weleweg ke Löösig, wämer schu hüür d Näfelser Faart nüd händ chänne fiire. Dä chunnt dä für miich schu ender ds Namaste zum Zuug.

Für die, wo bis etz ghiirned händ, was dä Namaste fürne psunders Glarnertüütschwörtli sig: Es isch e keis. «Namaste» chunnt us em Sanskrit und heisst Verbüügig (náma) zu dir (-aste). Wer Yoga macht, kännt der Gruez. Was miir a dem Gruez gfallt, isch, as mä sini Händ, Handflechi a Handflechi, we zum Bitte oder Bette, i dr Neechi vu sim Herz a d Bruscht leit. Mä chu si derbii nuch i d Auge luege, sich zuenigge und e früntlis «Grüezi» säge. Isch doch bi Wiitem schüüner as füessle oder ellbögele, im Sitze oder usem Stand guet z mache.

Natüürli hämmer hütt und more viil gröberi Sorge, as nüüi Begrüezigsforme. Dr neechscht Virus chunnt aber ganz bestimmt. Für miich staat Namaste aber au as Sinnbild für gwaltigi Änderige, wo chännted uf üs zuechuu. Wämer etz schu aafünd üebe bim Grüeze – und daas erscht nuch i dr Bitt- oder Bettstellig nach ganz obe – chus sicher nüüt schade.

Namaste – und bhüetech!